هر امتیاز فقط به اندازهی دادهی پشتش اعتبار دارد. چهار سطح: بالا، متوسط، کم، هیچ. آستانهها در «چگونه کار میکند» نوشته شدهاند؛ سطح، امتیاز را تغییر نمیدهد، فقط میگوید چقدر میشود به آن اعتماد کرد. چگونه کار میکند
رأیهای سازمان مللهیچبرای سالهای سرفصل رأی مشترکی در سازمان ملل ثبت نشده است. یکی از دو کشور در آنها رأی نداده است: کشور ناظر، کشوری که هنوز عضو نبوده، یا عضوی که نمیتوانسته رأی بدهد.
تجارتکمبرای 2023–2025 تجارت کالایی گزارش نشده است، پس امتیاز ۰ است. داده نمیتواند تجارت صفر را از تجارتی که گزارش نشده جدا کند.
امنیتبالابرنامهی دادهی درگیری اوپسالا همهی کشورها را تا 2025 پوشش میدهد. فقط درگیریهایی را میشمارد که دستکم ۲۵ کشتهی نبرد در سال دارند.
باشگاههای مشترکبالافهرست گروههای پیگیریشده ثابت است؛ عضویت با دست بررسی میشود.
شاخصهیچشاخصی نشان داده نمیشود: هم امتیاز رأی و هم امتیاز تجارت لازم است.
آیا موقعیتهای رأیشان واقعاً متفاوت است؟
در 2021، سودان جنوبی در −0.22 (بازهی ۹۰٪ از −0.43 تا −0.02) و ونزوئلا در −1.63 (−1.95 تا −1.32) روی بُعد اصلی رأیدهی سازمان ملل قرار داشتند. فاصله 1.41 است. بازههای ۹۰٪ آنها همپوشانی ندارند: در این بُعد دو کشور آشکارا از هم جدا هستند.
موقعیتها همان «نقطههای ایدهآل» بیلی، استرژنف و ووتناند که از همهی رأیهای ثبتشده برآورد میشوند؛ بالاتر یعنی رأی دادن شبیهتر به ایالات متحده و دموکراسیهای غربی. امتیاز اخلاقی نیستند.
واژهها (آنچه دو کشور دربارهی هم میگویند) شمرده میشوند، نه امتیازدهی، پس سطح اطمینان ندارند. لحظهها و لایهی مردم زمینهاند و هرگز وارد امتیاز نمیشوند.